Einn dagur eftir i spænsku kenslu og svo yfirgef ég spænsku mælandi landið... Eftir 4ja daga kenslu er eg allavega farinn að geta pantað mat á veitingastað, spurt til vega, keypt lestar/rútu miða, sagt hallo, eg bý, hvað gerirðu fyri living og svona small talk... ekki svo slæmt miðað við að fyrir 4dögum skildi eg ekki rass, ekki að eg se orðinn neit serstaklega godur, en get reddad mer..

nog um það, á laugardaginn flyg eg til Rio de Janiero, Brasil (þeir tala by the way portugolsku, svo ekki nota eg spænskuna mikið þar) og ætla eg ad eyda nokkrum dögum þar. Satt best að segja veit eg ekki alveg hvad eg er að gera þar og þaðan, þ.e. hvert eg fer eftir brasil.. en við finnum útur því seinna, nennum ekki að hafa áhyggjur af því of mikið.

Lífið leikur við mig allaveg þessa dagana, ég er búinn að kynnast klassa fólki hérna og er að skemta mér konunglega. Ekki svona classic skemta mér, as in drekka og djamma (þó það sé eithvað af því), heldur líka bara njóta lífsins og virkilega reyna að kynnast fólki frá öðrum þjóðernum. Mér finnst gaman að sjá hvernig mismunandi þjóðerni koma saman með nokkurskonar svipaðar skoðanir á lífinu, og mjög svo svipaðar ástæður fyrir tilgangi ferðalagsins. Mér finnst ég vera að komast að niiðurstöðu, eða kanski ekki niðurstöðu heldur frekar að komast í sátt við hvað ég vil/ætla að gera í framtíðinni. Ekki þar með sagt að ég viti nákvæmlega hvar ég vil vera, en allavega hvað ég vil gera... það er nokkuð notaleg tilfinning to be honest..

Nóg um mig.. Endilega verið kát og lifandi fólk.. lífið er allt of stutt og asnalegt til að eyða því í einhvad vesen sem leiðir til vesældar. embrace life

Behave
Ingo