Kominn á klakann

Þá er maður "kominn á klakann"... rosalega er þetta asnalegt orðatiltæki. Að vera kominn á klakann, það mætti halda að Ísland væri bara einn stór ísklumpur. Pæling

Flugvélaklósett er merkilegur hlutur. Ég ber mikla virðingu fyrir því fólki sem hefur komist í hinn fræga "Mile high club" fyrir að hafa stundað kynlíf í háloftunum. Þessi klósett eru svo lítil að það er næstum ómögulegt að snúa sér við, girða niður brækurnar og setjast á helvítis dolluna til að hafa góðar hægðir (kúka), hvað þá að tvær manneskjur eigi að komast þangað inn og stunda þann skemmtilega atburð sem kynlíf er. Þið gifta fólk gætuð verið farin að gleyma hvað það er, en kíkið endilega í gömlu líffræðibækurnar út gaggó. það hlítur allt að hafa komið þar fram einhverstaðar.

Usssss.. sé að íslendingafélagið ræður ekki við að ég láti mig hverfa. Heitar umræður á heimasíðunni. Ég held ég geti nú samt alveg lofað ykkur því fólk að þrátt fyrir að brottför minni sé mótmælt með að mæta ekki á aðalfundinn, að þá er ég ekkert á leiðinni til Sönderborgarinnar alveg í bráð.. live with it!!

later

Sannkallað búgí búgí

Þá er ég kominn í hóp allra hinna aumingjanna, þ.e.a.s. ég er líka kominn með blogg... jubbbbbííí..

Það er þó ætlunin með þessu bloggi að leifa fólki aðeins að fylgjast með mér þegar ég fer á flakk... (Það eru jú svo margir búnir að biðja mig um að láta heyra í mér... ekki veit ég þó af hverju:) ) Í tilefni þess að þá get ég tilkynnt það að ég er loksins að yfirgefa Sønderborg. Í fyrstu er ég þó bara að fara til Íslands í eins og mánaðar vinnu, og kaffi til "ammanna" tveggja. Í Apríl mánuði eru svo meiri ferðalög planlögð en ég vil helst ekki tala of mikið af mér fyrr en allt er staðfest..
Út úr íbúðinni fer ég núna á föstudaginn. Eiði eins og einni nótt í Odense og einni í København áður en ég flýg til litla og afmarkaða Íslands, sem einnig kallast heimalandið.

Fyrirfram vill ég líka biðjast afsökunnar á öllum þeim málfræði og stafsetningarvillum sem munu sennilega vera mikill hluti af framtíðar innleggjum á síðuna. Endilega lítið á þessar villur sem sjarmerandi hluta af þeirri fjölskyldu stemmingu sem myndast við lesningu þessarar síðu. Ýmindið ykkur bara þegar börnin koma hlaupandi til ykkar og segja "mamma, pabbi.. meigum við fá nýbakaðar vöfflur og heitt kókó og lesa svo bloggið hans Ingólfs. Hann hefur alltaf eithvad skemmtilegt og á sama tíma fróðlegt að segja..." (eða eithvað í þessum stíl)
Þar fyrir utan að þá veit ég bara ekki betur...

Later í bili
live long and prosper
Ingólfur