Hvað er að gerast, allt er að gerast.. Enn og aftur kominn á ferðina og í þetta skiftið kominn alla leið til vestur Ástralíu. Þessa stundina er ég staddur í Broome (nyrst á vesturströndinni), sem er nokkurn vegin síðasti bærinn of any propper size, þar til Perth. Stóra planið er að leggja af stað til Perth á morgun og ég geri ráð fyrir að við verðum ca. viku til tvær á leiðinni. Ekki af því að leiðin er svo löng, heldur vegna þess að það eru nokkrir National Parks á leiðinni og allavega eitt nokkuð öflugt coral reef sem við viljum sjá..
Það er óhætt að segja að ég sé kominn til the real Australia núna, þ.e. northern territory og western australia. Burt frá öllu party lífinu og mannmergðinni á austurströndinni. Kílometer eftir kílómeter af þráðbeinum vegum í gegnum frekar þurrt og sérkennilegt landsvæði sem er mjög spennandi til að byrja með en verður frekar þreytt innana skams. Undanfarið höfum við stoppað við einhvern hliðarveg in the middle of nowhere og sofið í tjöldum við a propper campfire, eldað af primusum og baðað í cocodile invaded waters. það er alltaf gaman að lifa á brúninni.
Þegar ég kem til Perth mun ég henda inn myndum og skrifa almennilega færslu. Ég er hálf tómur í augnablikinu svo við höfum þetta stutt og laggott í þetta skiftið.
Later folks, just "...remember that hope is a good thing, maybe the best of things..."
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
10 comments:
Úha... gaman að lifa á brúninni, þetta er greinilega mikið og SPENNANDI ævintýri sem þú átt í þarna.
En hverjum hefði nú dottið í hug að þú ættir eftir að gefa þér tíma um VERSLUNARMANNAHELGI til að senda út nokkrar línur, hehehe...
Mojn, Begga
Góður punktur Begga...sé hann frekar fyrir mér í dalnum með bús í hönd sem getur n.b. verið mjög þreytandi til lengdar. Takk fyrir færsluna Ingólfur og hlakka til að sjá myndir. Bestu kveðjur frá okkur öllum í Bergen. (Já, það er sko enginn Herjólfsdalur heldur bara fallegt bergið í Bergen, sundlaugarferðir og róló...og jú kannski smá HogM ferðir líka inn á milli. Karen, Ásgeir, Óli Ingi og Almar Kári.
Hlakka líka mikið til að sjá myndir.
Er líka hálf tóm núna svo ég læt Beggu og Karen um að skrifa lengri commentin :)
Kveðja Hafdís
Jebb...hljómar alltaf jafn spennandi. En passaðu þig á krókudílunum.
kv,
Dísa
uss hvað er langt síðan ég heyrði í þér síðast . . ferðu ekki að verða leiður á að vera á hvolfi ? . . drullaðu þér hingað uppeftir og fáðu þér vinnu og hættu þessari óreglu ! . . missjú man!
hehe, eg verd nu ad vidurkenna ad eg hafdi ekki uppgotvad ad thetta vaeri verslunarmannahelgin goda...
Gauti, vinna er ofmetin... eg verd ad kikja a nokkur onnur lond adur en eg haetti thessari oreglu eins og thu kyst ad kalla thetta..
Mundu bara að blogga reglulega í óreglunni og sýna okkur myndir 'ik?
Knús Stefanía
mér líst vel á þessa óreglu!!!
ég er að spá í að fylgja þínu fordæmi og leggjast í þessa vitleysu bara!!
Hæ elsku Ingólfur minn ég hef ákveðið að heyðra þig með því að skrifa í fyrsta sinn inn í cyper heiminn á blogg síðuna þína. Já ég er ekki mikið fyrir að opinbera mín hugarefni fyrir veröldinni, en í þetta sinn ákvað ég að safna kjarki og gerast nýunga gjarn eins og ungafólkið, og láta þig vita að ég er líka still alive.
Ég ætlast líka til þess að einginn óviðkomandi lesi eftirfarandi, enda væri það ósvífni þar sem þetta er skrifað til þín.
Ég vil byrja á að þakka þér fyrir kortið sem við fengum rétt fyrir brúðkaupið, það gladdi okkur mikið.
Við vorum hinsvegar hissa á því að veislan skildi takast eins vel og raun bar vitni, þar sem þú varst ekki til staðar. Það virðist vera, að á einhvern undraverðan hátt haldi lífið áfram í Sonderborg þrátt fyrir að þú hafir yfirgefið pleisið og látið okkur ein um að halda uppi ”fjörinu”. Já stundum er best að vera kastað í djúpulaugina, þá lærir maður að synda..
Það er annars það merkilega við veisluna að þetta var besta jam! sem ég hef upplifað. Veisluna héldum við á Norreheredhus í Nordborg. Við byrjuðum á að hella í tánna úti í sólinni, svolitlu gini og hyldeblomst til að létta á liðinu. Þar komu tveir blámenn frá nágranna landi Ástralíu, nefnilega aferíkuni. Þeir voru klæddir upp eins og Bob Marley í þjóðbúningi aferíku. Blámennirnir léku á drumbur og voru með samkvæmis leiki frá sínu heimalandi, en þar hafa konur þróað með sér þann hæfileika að þekkja eiginmenn sína á lyktinni, sem mér finst mjög sniðugt, nema það að vesrænir karlar skifta um lykt eins og nærbuxur allavega metro gaurar, svo þessi aðferð henntar ekki endilega vel hér á landi. Ég hef hinsvergar tvær tilgátur um uppruna þessarrar aðferðar
1. Hugsanlega tíðkast það hjá þeim að halda við fleiri en einn mann eða jafnvel marga, og þá getur þetta reynst góð aðferð til að þekkja þá í sundur.
2. Eigin menn í aferíku eiða mestum tíma sínum í lang hlaup og þar sem aferíkan er mjög stórt land getur liðið langur tími án þess að konurnar sjá þá. Þá kemur sér vel að þekkja lyktina það er nefnilega mjög erfit að þekkja blámenn í sundur, en nóg um það.
Eftir forréttinn flutti ég ræðuna mína sem var bæ the vei á multilingva og þurfti dælubíl til að tæma salinn af táraflóðinu sem fylgdi, það besta var að ég var alls ekkert stressaður fyrir, þurfti ekkert að fara þrisvar á klósettið og halda að ég væri að fá hjartaáfall, nei ég var eins og klettur.. aleinn klettur.. aleinn klettur á sandi…
Eftir þetta performans komu fleyri ræður og ”stuttar” myndasýningar þar sem sýnd voru topp 100 vandræðalegustu atvikin í bernsku okkar.
Áður enn ballið byrjaði fengum við danskennara til að kenna öllum að dansa salsa, rúmba, djæf, skottís og korselett. Ég veit þú óskar þess að hafa verið þarna og taka grease taktana þína.
Það voru þónokkur söng atriði, Snorri, Gauti og Gauti tóku lagið og Elín systir kom út úr skápnum sem sönkona dauðans og nú vantar hana bara manager til að sigra heiminn, kanski er hún næsta Britney.
Það sem mér fanst einna skemtilegast, voru allar dönsku hefðirnar, ég fékk hundrað kossa (ekki frá konunni minni, en ég veit hinsvegar ekki hvað gekk á þegar ég sá ekki til) sokkarnir voru kliftir og við fengum gulrætur með í bólið svo fátt eitt sé nefnt.
Til að halda uppi stuðinu voru svo Búálfarnir sem spiluðu fram undir morgun, og fara sögur af því að þetta hafi verið ansi villt undir lokinn. Allavega fundust nærbuxur og myndir af óþekktum brjóstum í óskilum.
Þetta var allavega lang besta brúðkauðsveisla sem ég hef farið í, hún var ógeðslega góð.
Annars er allt gott að frétta..
Og hafðu ekki áhygjur af því að hafa mist af steggjuninni, ég drakk nóg fyrir þig líka.
Við fylgjumst spennt með ævintýrum þínum og þar sem við eigum ekki nein börn enþá, lifum við bara lífinu í gegnum þig.
Ps. Laxnes lærði hjá mér, ekki öfugt.
Kveðja Ingvar
...v'aaaa...!!!...
Post a Comment